Η ακροδεξιά κυβέρνηση της νδ επενδύει στον θάνατο του απεργού πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη

Την Πέμπτη 28 του Ιούλη βιώσαμε τη βαρβαρότητα του κατασταλτικού μηχανισμού που επιχειρεί να επιβάλει το μονοπώλιο της βίας. Οι συμμορίες του κράτους με εντολή της ακροδεξιάς κυβέρνησης κανιβάλισαν το μπλοκ της Συνέλευσης αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη με άγριους ξυλοδαρμούς, επικίνδυνη ρίψη κρότου λάμψης και νερού με πίεση από τις αύρες και στη συνέχεια με συλλήψεις. Την ίδια ώρα, με εντολή της ακροδεξιάς κυβέρνησης ο δικαστικός μηχανισμός εκδίδει φρονηματική απόφαση θανατικής καταδίκης χαρακτηρίζοντας τον σε δραματική κατάσταση υγείας απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη: «επικίνδυνο τέλεσης νέων αδικημάτων»… Είναι ο ίδιος μηχανισμός -με τις ευλογίες της Σακελλαροπούλου, της επιλεγμένης και από τον σύριζα δικαστικού των ανεμογεννητριών- ο οποίος βγάζει από τη φυλακή ως «μη επικίνδυνους τέλεσης νέων αδικημάτων»: τον δολοφόνο του Αλέξη, τον «ειδικό φρουρό» Κορκονέα, τον παιδοβιαστή Λιγνάδη, τους δολοφόνους του Ζακ, Δημόπουλο-Χορταριά, αλλά και απαλλάσσει με 67 σελίδες τους Λεβέντηδες της Coca Cola…

Επενδύει στον θάνατο του απεργού πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη, για να διακηρύξει με τον πιο βάρβαρο τρόπο ότι το «νόμος, τάξη και ασφάλεια» αποτελεί «εγγύηση» προς τα ντόπια και ξένα αφεντικά για «επενδύσεις» πάνω στα καμένα με ανεμογεννήτριες, οικοπεδοποίηση δασών και παραλιών, λεηλασία δημόσιων χώρων, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση της νδ επενδύει στον θάνατο του απεργού πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη, για να «απευθυνθεί» ξανά στο «εκλογικό σώμα» των λούμπεν -υλικά και ηθικά- εξαθλιωμένων. Να δώσει «άρτο» με επιδόματα και «θέαμα» με τον θάνατο ενός αναρχικού…

Να μην αποδεχτούμε τον όλεθρο

Στους δρόμους του ταξικού και κοινωνικού αγώνα -χωρίς ψευδαισθήσεις και εκλογικές αυταπάτες- να γραφτεί η τελευταία λέξη:

Να νικήσει η ζωή…

Πέμπτη 14/7: Ετήσια απολογιστική συνέλευση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων και Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση

Την Πέμπτη 14/7 στις 8.30 μ.μ. στα γραφεία των σωματείων βάσης (Ο. Σκυλίτση 10, πεδίο του Άρεως) θα γίνει ετήσια απολογιστική συνέλευση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων και Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση (κινητοποιήσεις ενάντια στη λεηλασία των εργασιακών δικαιωμάτων από την αλυσίδα φροντιστηρίων Διακρότημα -Πειραιάς, Περιστέρι, Αργυρούπολη-, κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην απολυμένη δασκάλα Β.Β. από το Αρσάκειο Πάτρας, συμμετοχή στην πορεία της 17ης του Νοέμβρη και στην πανεργατική απεργία στις 6 του Απρίλη, στήριξη της διεθνούς απεργίας την 1η του Μάη, ταξική αλληλεγγύη στον απολυμένο συνάδελφο Π.Γ. από τη Γενική Ταχυδρομική).

Μετά τον απολογισμό θα συζητήσουμε προτάσεις και θα συνδιαμορφώσουμε δράσεις της Πρωτοβουλίας.

Γενική Ταχυδρομική: με διαταγές αφεντικών και κυβέρνησης στον κατασταλτικό μηχανισμό επιχειρούν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου…

Στη Γενική Απεργία στις 6 του Απρίλη του 2022 ο συνάδελφος Π.Γ. απεργεί στη Γενική Ταχυδρομική στην Κηφισιά. Μετά από 9 χρόνια εργασίας ως ταχυμεταφορέας (courier), αλλά και συνδικαλιστικής δράσης στον χώρο εργασίας ως μέλος της ΣΒΕΟΔ, απολύεται στις 11 του Απρίλη.

Η ΣΒΕΟΔ και η επιτροπή εργαζομένων στη Γενική Ταχυδρομική καλούν σε παρέμβαση στις 13 του Μάη έξω από τη Γενική Ταχυδρομική στην Κατεχάκη, στη λεωφόρο Μεσογείων 201. H Γενική Ταχυδρομική είναι γνωστή για τις εκδικητικές απολύσεις. Ποια/ος ξεχνά την εργοδοτική τρομοκρατία στα Γλυκά Νερά τον Γενάρη του 2021: απόλυση τριών εργαζομένων και ξυλοδαρμός;

Την Παρασκευή 13 του Μάη, πριν καν συγκεντρωθούμε στο σημείο, πριν καν ανοίξουμε πανό, πριν καν μοιράσουμε προκηρύξεις, όργανα του κατασταλτικού μηχανισμού (διας) απαιτούν να γίνει σωματικός έλεγχος. Αντιστεκόμαστε. Δηλώνουν ότι «διενεργείται αστυνομικός έλεγχος» και εφόσον αρνούμαστε τον σωματικό έλεγχο «θα μεταφερθούμε» στη γαδα. Καταγγέλλουμε ότι με εντολή των αφεντικών απαγορεύουν τη συγκέντρωση. Ομνύουν στη δημοκρατία. Δεν γίνεται σωματικός έλεγχος. Ζητούν ταυτότητες. Δηλώνουν «άγνοια για τη συγκέντρωση». Δεν ήξεραν ότι «θα γίνει συγκέντρωση από σωματείο». Δεν είναι η δουλειά τους «να συλλαμβάνουν εργαζομένους». Σε λίγα λεπτά έρχεται η εντολή από το υπουργείο: «προσαγωγή, να μη γίνει η συγκέντρωση». Ζητούν να μπούμε σε περιπολικά. Είναι μια «τυπική διαδικασία. Δεν γίνεται σύλληψη». Αρνούμαστε. Αφού η «γραμμή» είναι «προασαγωγές», ας γίνουν με τον… τυπικό τρόπο. Δεν θα φύγουμε δυο δυο, ήσυχα και ωραία από τον χώρο της κινητοποίησης… Φέρτε κλούβα! Έμπλεοι δυσκολίας για την αποστολή που τους ανέθεσαν από το αρχηγείο οι φερέλπιδες μελλοντικοί συνταξιούχοι που διαγκωνίζονται για μια πολύφερνη θέση στην ασφάλεια των αφεντικών: «Μας κάνετε ρεζίλι στη Μεσογείων» κραυγάζει ο ρέκτης των σωματικών ελέγχων.

Σε λίγα λεπτά μεταφορά με βαν στη γαδα: 6ος όροφος «διεύθυνση ασφαλείας Αττικής υποδιεύθυνση κρατικής ασφάλειας τμήμα προστασίας του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος» (με την αποδόμηση του λόγου της κυριαρχίας: συνδικαλιστικό της ασφάλειας). Ταυτότητες – διεύθυνση κατοικίας – τηλέφωνο. Παντελώς άγνωστα όλα αυτά γιʼ αυτούς που παρακολουθούν τη ζωή των Άλλων… Μια «τυπική διαδικασία… σε λίγο τελειώνει και φεύγετε»… Από τις 9.00 το πρωί… Αίφνης η χαλαρότητα αίρεται. Η ΣΒΕΟΔ ανακοινώνει κινητοποίηση στις 12.00. Ταραχή. Ανοιγοκλείνουν πόρτες. Μπαινοβγαίνουν. Αλλάζει το βλέμμα και αρχίζει η καθυστέρηση στη διεκπεραίωση… Οι τελευταίοι παίρνουμε τις ταυτότητες στις 12.40. Επιστρέφουμε στη Γενική Ταχυδρομική. Η κινητοποίηση ήδη έχει αρχίσει από τις 12.00 και συνεχώς μεγαλώνει. Τα αφεντικά απαιτούν από τον κατασταλτικό μηχνισμό να σταματήσει η κινητοποίηση. Πρόβλημα: με ποιον νόμο;… Οπότε ξανά «προσαγωγή». Ο επικεφαλής συνταγματάρχης ενεός ακούει από τον ασύρματο την ιεραρχία: «αυτή είναι η εντολή». Αν μας ξαναπάνε στο συνδικαλιστικό της ασφάλειας, θα είναι προφανής η γελοιοποίηση της «τυπικής διαδικασίας». Οπότε μετά από αρκετή αναταραχή στην ιεραρχία, αλλάζει ο τόπος ολιγόωρης κράτησης, ώστε να σταματήσει η συγκέντρωση: «υποδιεύθυνση ασφαλείας Βορειοανατολικής Αττικής, Αμαρούσιον»…

Χρόνια τώρα φτιάχνεται μια νέα «νομιμότητα»: απαγορεύεται η δράση από τα κάτω, η κινητοποίηση στον δημόσιο χώρο. Χρόνια τώρα η απάντηση δίνεται και θα δίνεται στον δρόμο του αγώνα. Ό,τι έγινε στη Γενική Ταχυδρομική δεν είναι «μια χουντικής εμπνεύσεως πρακτική». Γιατί το κεφάλαιο δεν χρειάζεται πια «χούντες». Τα δικαιώματα υπάρχουν στα χαρτιά, ως ευχολόγιο, ως διακήρυξη, ως άλλοθι για ένα «δημοκρατικό πολίτευμα». Το κράτος και το κεφάλαιο έχουν το μονοπώλιο της βίας: όταν οι εργάτες δολοφονούνται στα εργασιακά κάτεργα, το κράτος μεριμνά για να μην ασκηθεί δίωξη στα αφεντικά. Για να συνεχιστεί ακωλύτως η παραγωγική διαδικασία, διαθέτει όλο τον κατασταλτικό μηχανισμό του στην προστασία των αφεντικών. Όταν τα αφεντικά προσβάλλουν, παρενοχλούν, κακοποιούν, βιάζουν, το κράτος είναι εκεί για να μην ασκηθεί δίωξη, για να συνεχιστεί η κανονικότητα της λεηλασίας της ζωής μας.

Ό,τι έγινε στη Γενική Ταχυδρομική δεν είναι ούτε «μιας χουντικής εμπνεύσεως πρακτική» ούτε πολύ περισσότερο «αναδεικνύει την ανάγκη για εκλογές… για να έρθει μια δημοκρατική κυβέρνηση». Δεν έχουμε εκλογικές αυταπάτες. Δεν περάσαν και πολλά χρόνια από τον Απρίλη του 2017 επί… αριστερής διακυβερνήσεως, όταν τα όργανα του κατασταλτικού μηχανισμού (οπκε-διας-ασφαλίτες) περικύκλωσαν αυτοοργανωμένες συνελεύσεις γειτονιάς που πήγαν για να μοιράσουν κείμενα ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς (μμμ) στις/στους εργαζόμενες/ομένους στο αμαξοστάσιο των λεωφορείων στον Ρέντη. Ήταν έτοιμοι για να στήσουν κακουργηματικές διώξεις. Με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, την κρατική προπαγάνδα, από τα χαράματα έτοιμο να συντονίζει την προπαγάνδα «περί εισβολής στο αμαξοστάσιο» και στη συνέχεια τη στοχοποίηση τριών συναδέλφων εργαζομένων στα μμμ και ενός συναδέλφου από τον κλάδο των εργαζομένων και ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση. Όπως και τότε έτσι και τώρα η απάντηση στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία δεν δίνεται με χαρτοπόλεμο. Η συλλογική ακηδεμόνευτη δράση σωματείων, εργατικών συλλογικοτήτων και αυτοοργανωμένων συνελεύσεων γειτονιάς είναι ο δρόμος και όχι η ανάθεση της επίλυσης των προβλημάτων στις κάλπες των ψευδαισθήσεων, της μικροαστικής ελπίδας και της απογοήτευσης.

Σε συνθήκες στις οποίες η πανδημία έγινε το πρόσχημα για τη λεηλασία των εργασιακών δικαιωμάτων, για την απαγόρευση των συγκεντρώσεων, για τον έλεγχο των σωματείων από το κράτος και την εγκληματοποίηση όσων αντιστέκονται… Σε συνθήκες στις οποίες ο πόλεμος είναι για μια ακόμη φορά ο δρόμος για να υπερβεί τη χρεοκοπία του το καπιταλιστικό σύστημα και να μοιραστεί ξανά ο κόσμος… Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης και η βαρβαρότητα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης είναι η κρεατομηχανή για να συνεχιστεί η μεγιστοποίηση του κέρδους, αφήνοντας πίσω εκατομμύρια νεκρούς σε όλον τον πλανήτη και καταστρέφοντας ολοκληρωτικά τη φύση. Σε αυτές τις συνθήκες εντείνεται η εκμετάλλευση και η φτώχεια, ενώ οι άνεργοι/ες οδηγούνται στον κοινωνικό αποκλεισμό, στην οικονομική και συχνά ηθική εξαθλίωση, οι μετανάστες δολοφονούνται και στιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι φυλακές είναι κολαστήρια…

Την Παρασκευή στις 13 του Μάη δεν έγινε μια παρέκκλιση από τη «συνταγματική νομιμότητα» κάποιων θυλάκων. Ήταν μια απόφαση της ακροδεξιάς κυβέρνησης της νέας δημοκρατίας να χτυπήσει τον αντιιεραρχικό ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό που κρατά αναμμένη τη φωτιά στον κάμπο. Επίθεση σε όσες/ους αρνούνται τους ρόλους που μοιράζει το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, που παλεύουν μακριά από το θέαμα, τον ναρκισσσισμό και τον παραγοντισμό…

Σε μια περίοδο στην οποία τα αφεντικά απαιτούν από τις/τους συναδέλφους να ματώσουν για την κερδοφορία τους στην οικονομική κρίση, με ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη συνεχίζουμε να βάζουμε κόκκινες γραμμές, επιμένοντας πως δεν είμαστε συνεργάτες, για να σιωπούμε και να υπακούμε. Με τα σωματεία βάσης, τις ακηδεμόνευτες εργατικές συλλογικότητες, τις αυτοοργανωμένες συνελεύσεις γειτονιάς εργαζόμενοι/ες και άνεργοι/ες συνεχίζουμε ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση χωρίς να κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω.

Αντίσταση

στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία

στην εγκληματοποίηση των εργατικών και κοινωνικών αγώνων

στον πόλεμο και τη φτώχεια

1η Μάη: Δεν είναι αργία, είναι απεργία. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς της τάξης μας

Την Κυριακή 1η Μάη του 2022 έχει κηρυχθεί 24ωρη διεθνής απεργία.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση και μηχανοκίνητη πορεία την Κυριακή 1η Μάη στις 11.00 στο πεδίο του Άρεως, την οποία οργανώνει το σωματείο βάσης ΣΒΕΟΔ.

Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες τιμάμε τους νεκρούς του Σικάγου και της Θεσσαλονίκης, με διεθνιστική αλληλεγγύη και αυτοοργάνωση.

Αντιστεκόμαστε στον πόλεμο, στην αντεργατική πολιτική της ακροδεξιάς κυβέρνησης, τη λεηλασία των εργασιακών δικαιωμάτων, την εγκληματοποίηση των εργατικών και κοινωνικών αγώνων, με ένα ακηδεμόνευτο μπλοκ σωματείων βάσης, εργατικών συλλογικοτήτων και αυτοοργανωμένων συνελεύσεων γειτονιάς.

Ούτε την Κυριακή 1η του Μάη ούτε τη Δευτέρα 2 του Μάη καμιά εργοδοσία δεν μπορεί να μας υποχρεώσει να εργαστούμε. Να αντισταθούμε συλλογικά σε οποιαδήποτε αυθαιρεσία των αφεντικών. (Εδώ το σχετικό ΦΕΚ, τ.Β΄, 4212/27 ΔΕΚ 2016 και εδώ ο ν. 4415/2016, άρθρο 80)

Για το δώρο Πάσχα και τις αργίες

Την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να λεηλατήσει την κυριακάτικη αργία, είναι στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων στην πράξη να μην επιτρέψουν να καταργηθεί. Σε κάθε χώρο εργασίας συζητάμε με τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους και αντιστεκόμαστε συλλογικά…

Και για να μην ξεχνάμε τα αυτονόητα:

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις παραβίασης των δικαιωμάτων μας και της εργατικής νομοθεσίας από ιδιοκτήτες φροντιστηρίων, ιδιωτικών σχολείων, κέντρων μελέτης, ΙΕΚ κ.ά. είτε με τη μορφή της μαύρης εργασίας είτε με την προσπάθεια μη τήρησης των αργιών (από Μ. Πέμπτη μέχρι και την Τρίτη του Πάσχα) είτε με τη μη καταβολή του δώρου Πάσχα. Το δώρο Πάσχα αποτελεί δικαίωμα όλων μας, το οποίο πρέπει να λαμβάνουμε υποχρεωτικά μέχρι τη Μ. Τετάρτη. Σε περίπτωση που αρνηθεί να το καταβάλει η εργοδοσία, κινείται η αυτόφωρη διαδικασία.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι, εφόσον η επιχείρηση στην οποία δουλεύουμε παραμείνει κλειστή για διάστημα μεγαλύτερο από αυτό της Μ. Πέμπτης μέχρι και την Τρίτη του Πάσχα (όπως γίνεται στα ΚΞΓ), τότε δικαιούμαστε να πληρωθούμε για τις ώρες και εκείνων των αντίστοιχων ημερών. Αν ο/η εργαζόμενος/η δεν εργάζεται χωρίς υπαιτιότητά του, διατηρεί την αξίωσή του/ης στις αποδοχές, τις οποίες ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει.

Σημειώνουμε ότι οι διατάξεις του νόμου 4415/2016 και της Υ.Α. του ΥΠΠΕΘ 4212/2016 αφορούν μόνο τα ΚΞΓ και ΦΜΕ, μην αναγνωρίζοντας τα ίδια δικαιώματα στην ξεκούραση και τις προβλεπόμενες αποδοχές για τους/ις υπόλοιπους/ες εργαζομένους/ες του κλάδου (εκτός των ιδιωτικών σχολείων), και πιο συγκεκριμένα για τα ΙΕΚ, τα κέντρα μελέτης, τα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης, τα ΚΕΚ, τα φροντιστήρια που λειτουργούν στους δήμους με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου κ.λπ.. Επίσης, οι διατάξεις περιορίζονται μόνο σε όσες/όσους εργάζονται ως εκπαιδευτικοί, αφήνοντας εκτός τους/ις συναδέλφους που εργάζονται ως γραμματείς, λογίστριες/λογιστές κ.ά. Αποτελεί αυτονόητη και διαρκή διεκδίκησή μας η διεύρυνση των παραπάνω δικαιωμάτων για όλον τον κλάδο ανεξαρτήτως επιχείρησης και ειδικότητας.

Πρακτικός Υπολογισμός δώρου Πάσχα

α) Το επίδομα εορτών Πάσχα είναι ίσο με το μισό μηνιαίο μισθό για τους αμειβομένους με μισθό και με 15 ημερομίσθια για τους/ις αμειβομένους με ημερομίσθιο. Επιπλέον προστίθεται και αναλογία επιδόματος που υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας το ποσό του δώρου Πάσχα με τον συντελεστή 0,04166.

β) Για τους ωρομισθίους με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου το δώρο Πάσχα είναι ίσο με 2 ημερομίσθια ανά 13 ημέρες που πραγματοποιήθηκαν  την περίοδο 1/1–30/4, συν την αναλογία επιδόματος, η οποία υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας το ποσό του δώρου με τον συντελεστή 0,04166.

Το δώρο Πάσχα υπολογίζεται με τον παρακάτω τρόπο:

1) Μέσο ημερομίσθιο: Σύνολο αποδοχών (1/1–30/4) διά των πραγματοποιηθέντων ημερών εργασίας (1/1–30/4)

2) Ημερομίσθιο δώρου: Hμέρες εργασίας (1/1–30/4) διά 13 επί 2

3) Ποσό δώρου: Μέσο ημερομίσθιο επί του ημερομίσθιου δώρου

4) Αναλογία επιδόματος δώρου: Ποσό δώρου Χ 0,041665) Συνολικό ποσό δώρου: Ποσό δώρου + αναλογία επιδόματος

Τετάρτη 6/4: 24ωρη πανεργατική απεργία | Κινητοποίηση έξω από το ΦΜΕ Διακρότημα στον Πειραιά

Το απόγευμα της 6ης του Απρίλη του 2022, ημέρας της 24ωρης πανεργατικής απεργίας, η Πρωτοβουλία Εργαζομένων και Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση οργάνωσε κινητοποίηση έξω από τα κεντρικά γραφεία της αλυσίδας φροντιστηρίων Διακρότημα στον Πειραιά.

Από την απεργιακή διαδήλωση και την πορεία στις 6 του Απρίλη.

Τετάρτη 6 του Απρίλη: 24ωρη πανεργατική απεργία

Αντίσταση στη λεηλασία των εργασιακών δικαιωμάτων, στην εγκληματοποίηση των εργατικών και κοινωνικών αγώνων, στον πόλεμο, τη φτώχεια και την εξαθλίωση

Εναντίον της χολέρας του 1865 διετάχθησαν εν Ελλάδι μακραὶ και αυστηραὶ καθάρσεις. […] Το κρέας επωλείτο υπό ελαστικής συνειδήσεως κερδοσκόπων αντί τριών δραχμών κατ᾽ οκάν, ο άρτος αντί ογδοήκοντα λεπτών και ο οίνος αντί δραχμής. […] Οι κερδοσκόποι απέθετον τα εμπορεύματά των εις την άκραν της απωτάτης ακτής της ερημονήσου, ελάμβανον τα λεπτά των και έφευγον. Η χολέρα δυνατὸν να κολλά εις κάθε πράγμα, αλλ᾽ εις τα χρήματα όχι. […] Θα έλεγέ τις ότι η χολέρα ήτο μόνον πρόφασις, και ότι η εκμετάλλευσις των ανθρώπων ήτο η αλήθεια.
Βαρδιάνος στα σπόρκα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Εμιλούσαν για τους φόρους που έβαζε η Κυβέρνηση, κάθε Κυβέρνηση, ετοιμάζοντας πόλεμο, για να στέλνει του τόπου τα πλούτη, τον ιδρώτα του εργάτη, σε ξένα πουγκιά, των πλούσιων της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ιταλίας.
Η Τιμή και το Χρήμα, Κωνσταντίνος Θεοτόκης

Μετά από 2 χρόνια λεηλασίας των εργασιακών δικαιωμάτων, εγκληματοποίησης των εργατικών και κοινωνικών αγώνων, αντιμετώπισης -με πρόσχημα τη λοίμωξη Covid–19- ως εσωτερικού εχθρού αρχικά των διαδηλωτών και στη συνέχεια όσων δεν εμβολιάστηκαν. 23 χρόνια μετά την ισοπέδωση της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ, ο πόλεμος προβάλλει ξανά στην Ευρώπη ως το πιο φονικό εργαλείο για την καπιταλιστική αναδιάρθρωση, για να συνεχίσει το κεφάλαιο την κερδοφορία του μέσα στην κρίση επενδύοντας στην πολεμική βιομηχανία και στη μαύρη αγορά στην τροφή και την ενέργεια.

Φόβος και τρόμος, όπως χρόνια τώρα στην Ασία, στην Αμερική, στην Αφρική, και στους κατοίκους της…. πολιτισμένης Ευρώπης. Εδώ φτώχεια και ανεργία. Προσφυγιά και θάνατος για Oυκρανές/ούς και Ρώσους στο πεδίο του πολέμου. Για όσες/ους είχαν την αυταπάτη ότι η ψευδαίσθηση της ευμάρειας θα έρθει με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Για όσους γίνονται κρέας για τα κανόνια. Μοιράζεται λοιπόν ξανά ο κόσμος. Ζώνες γεωστρατηγικής κυριαρχίας. Το κεφάλαιο και τα κράτη επιβάλλουν το ματοκύλισμα στη γραμμή παραγωγής και στο πεδίο της σφαγής.

Σε αυτές τις συνθήκες οι ακηδεμόνευτοι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία –όσο και αν δυσκολεύουν οι αντικειμενικοί όροι, όσο και να περιορίζονται οι υποκειμενικές δυνάμεις. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται να ανατραπεί από τα κάτω η ακροδεξιά κυβερνητική πολιτική της νέας δημοκρατίας, η οποία μεθόδευσε την ποινικοποίηση κάθε αγώνα εκτελώντας τις εντολές του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται να συγκρουστούμε με την προπαγάνδα των μέσων μαζικής εξαπάτησης που διαχωρίζουν τους πρόσφυγες, τους μετανάστες ανάλογα με τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ: στρατόπεδα συγκέντρωσης, αρρώστιες και θάνατος στα κολαστήρια για όσες/ους έρχονται από την Ασία και την Αφρική, υποδοχή με θέσεις εργασίας για τους πρόσφυγες από την Ουκρανία. Εργαζόμενοι και άνεργοι χρειάζεται να διαμορφώσουμε ταξική συνείδηση ενάντια στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και στην ξενοφοβία.

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται πολιτική και οργανωτική ρήξη με τον καθεστωτικό εργοδοτικό συνδικαλισμό που σιτίζεται από το κράτος, χειραγωγεί, αφομοιώνει, ευτελίζει και απαξιώνει τους εργατικούς αγώνες.

Χρειάζεται ακηδεμόνευτος ταξικός συνδικαλισμός: σωματεία βάσης χωρίς ιεραρχία, χωρίς περσόνες και παράγοντες, αποσπασμένους συνδικαλιστές που αποδέχονται και αναπαράγουν ρόλους. Μακριά από το θέαμα και την αυτοαναφορικότητα. Για να ενώσουμε το νήμα από τις μικρές και μεγάλες μάχες που δόθηκαν από τα κάτω στους δρόμους με τους νικηφόρους απεργιακούς αποκλεισμούς που έδωσαν τη δύναμη στις/στους εργαζόμενες/ους να πιστέψουν στη σημασία της συλλογικότητας κόντρα στην ιδιοτέλεια και στη μοιρολατρία.

Στους εργασιακούς χώρους της ιδιωτικής εκπαίδευσης λεηλατούνται τα εργασιακά δικαιώματα. Με πρόσχημα τον Covid–19 τα αφεντικά επέβαλαν γενίκευση της τηλεργασίας, υπασφάλιση, μαύρη εργασία και δραματική μείωση των ωρών εργασίας. Ταυτόχρονα, συνεχίζεται ο αγώνας μέσα στους χώρους δουλειάς όσων βάζουν κόκκινη γραμμή ανάμεσα στους εργαζομένους και στα αφεντικά, όσων αντιστέκονται στην επιβολή της μετατροπής των αιθουσών διδασκαλίας σε χώρους reality και συνεχίζουν να στέκουν όρθιες/οι και να διδάσκουν αξιοπρέπεια. Όσο όμως δεν αποδομείται η φενακισμένη αντίληψη ότι ο χώρος εργασίας είναι μια …καβάτζα για την έστω και στοιχειώδη ασφάλιση και το βασικό μεροκάματο, όσο υπάρχει η ψευδαίσθηση του ατομικού δρόμου της επιστημοσύνης, που αναπαράγεται και από… πρωτοβάθμια σωματεία που διαχωρίζουν τους εργαζόμενους της εκπαίδευσης σε καθηγητές και σε… «υπόλοιπους», αυτή η δυστοπία θα συνεχίζει να μας συνθλίβει.

Γι′ αυτό η συμμετοχή στην 24ωρη απεργία την Τετάρτη 6 του Απρίλη και στις απεργιακές κινητοποιήσεις έχει ιδιαίτερη σημασία για τη συνέχιση του αγώνα, για να μη γυρίσουμε 20 χρόνια πίσω, που η λέξη απεργία στην ιδιωτική εκπαίδευση είχε χαθεί στο πέρασμα των χρόνων από τις απεργίες του ‘77 και του ‘82 στα ιδιωτικά σχολεία για την κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Γι’ αυτό η αναζήτηση του δρόμου του ακηδεμόνευτου αγώνα αποτελεί τη μόνη προοπτική για τη δημιουργία ενός σωματείου βάσης κλαδικού πανελλαδικού για όλες/ους τις/τους εργαζόμενες/ους στην ιδιωτική εκπαίδευση χωρίς διαχωρισμούς στη μορφή εργασίας, σε ντόπιους και ξένους, χωρίς έμφυλα στερεότυπα…

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, ο ταξικός αγώνας θα είναι νικηφόρος μόνο αν είναι στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων. Να δώσουμε τη μάχη σε κάθε χώρο δουλειάς, να αναζητήσουμε αυτά που μας ενώνουν, να βρούμε το μονοπάτι της αλληλεγγύης και της συλλογικής αντίστασης.

Όλες/οι στην απεργία την Τετάρτη 6 του Απρίλη,
να συναντηθούμε στους δρόμους του αγώνα

Προπύλαια, 11.00 π.μ.

Αντίσταση Αυτοοργάνωση Ταξική αλληλεγγύη

Όλα για όλες/ους, τίποτε για μας…

Αντίσταση στον κοινωνικό εκφασισμό και κανιβαλισμό, στις μαύρες λίστες και στην ανεργία…

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε σε μια περίοδο, κατά την οποία με πρόσχημα τον Covid–19 τα αφεντικά επιχειρούν να συνεχίσουν την καπιταλιστική αναδιάρθρωση επιδιώκοντας με κάθε τρόπο τη μεγιστοποίηση των κερδών τους. Κάθε μέρα που περνά γίνονται και πιο ορατά τα αποτελέσματα της εγκληματικής κυβερνητικής πολιτικής, με την οποία αφενός επιδιώκει «ανοσία της αγέλης» στέλνοντας χιλιάδες στις ΜΕΘ και στον θάνατο, και αφετέρου τη λεηλασία των εργασιακών δικαιωμάτων με την πλήρη στήριξη του κράτους στα αφεντικά. Έτσι διαμορφώνεται μια δυστοπική εργασιακή πραγματικότητα με δραματική μείωση των μισθών και εντατικοποίηση της εργασίας μέσα σε επικίνδυνες συνθήκες.

Στους εργασιακούς χώρους της ιδιωτικής εκπαίδευσης –και ιδιαίτερα στα φροντιστήρια μετά και την απαγόρευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) από το 2011– λεηλατούνται τα εργασιακά δικαιώματα. Με πρόσχημα τον Covid–19 τα αφεντικά επέβαλαν γενίκευση της τηλεργασίας, υπασφάλιση, μαύρη εργασία και δραματική μείωση των ωρών εργασίας. Ταυτόχρονα, εντείνεται η στοχοποίηση όσων συνεχίζουν να παλεύουν στον χώρο δουλειάς, όσων βάζουν κόκκινη γραμμή ανάμεσα στους εργαζομένους και στα αφεντικά, όσων αντιστέκονται στην επιβολή της μετατροπής των αιθουσών διδασκαλίας σε χώρους reality και συνεχίζουν να στέκουν όρθιες/οι και να διδάσκουν αξιοπρέπεια, με τίμημα τη μείωση του χρόνου εργασίας και του μισθού τους και τέλος, με την απόλυση και την ανεργία ως τιμωρία και εκδίκηση για τη δράση τους.

Τη Δευτέρα 17/1/2022 στα δικαστήρια στην πρώην σχολή Ευελπίδων (κτίριο 9, αίθουσα 9) εκδικάζεται η υπόθεση της μη καταβολής δεδουλευμένων στον απολυμένο συνάδελφο Β.Κ. από το φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης «Άσκηση».

Στην Πεύκη η εργοδοσία του φροντιστηρίου, ύστερα από τριάμισι χρόνια αλλεπάλληλων συμβάσεων ορισμένου χρόνου οδήγησε τον συνάδελφο Β.Κ. στην ανεργία. Ο συνάδελφος στοχοποιήθηκε για την αξιοπρεπή στάση του κατά τη διάρκεια του μαθήματος, αλλά και λόγω της συνδικαλιστικής δράσης του σε σωματεία και εργατικές συλλογικότητες μέσα και έξω από τον χώρο εργασίας. Ο εργοδότης αρνήθηκε να τον επαναπροσλάβει μετά από διαδοχικές αντιφατικές δικαιολογίες που περιλάμβαναν την μη αποδοχή από τον συνάδελφο κάμερας για διαδικτυακή μετάδοση του μαθήματος μέσα στη τάξη, αργότερα την «αντιπάθεια» μαθητ(ρι)ών προς το πρόσωπό του και εντέλει «πολιτικούς λόγους» που επικαλέστηκε ο εργοδότης.

Το καλοκαίρι του 2020 προχωρήσαμε σε αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις έξω από το φροντιστήριο «Άσκηση» και στην ευρύτερη περιοχή της Πεύκης σε μία εκ των οποίων αντιμετωπίσαμε αντισυγκέντρωση στην οποία συμμετείχαν ο εργοδότης, δύο καθηγητές, γονείς, μαθητές και μαθήτριες. Ένα τραγικό μάθημα κοινωνικού κανιβαλισμού δίδαξε η εργοδοσία και οι γονείς στα παιδιά τους. Με τη δυναμική της συγκέντρωσής μας τους αναγκάσαμε να αποχωρήσουν. Κατά το τέλος της κινητοποίησής μας ομάδα ατόμων, μεταξύ των οποίων και μαθητές του φροντιστηρίου, επιδίωξαν να προκαλέσουν με φασιστικές εκφράσεις και χειρονομίες, αλλά και αυτοί αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν.

Δύο μέρες μετά, την Τετάρτη 15/7/20 αλλά και την Πέμπτη 23/7/20, δόθηκε άμεση απάντηση με ακόμη μαζικότερη συμμετοχή από πλήθος συναγωνιστριών και συναγωνιστών από σωματεία, πολιτικές και εργατικές συλλογικότητες και συνελεύσεις γειτονιάς στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν έξω από το φροντιστήριο και την εξόρμηση στους κεντρικούς δρόμους της Πεύκης. Με συνθήματα και πολιτική καταγγελία της απόλυσης αλλά και του κοινωνικού κανιβαλισμού και εκφασισμού, τους δείξαμε ότι είναι γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα επιβάλουν να γίνει η εκπαιδευτική διαδικασία reality, όπου οι γονείς–πελάτες θα αποφασίζουν να μείνουμε άνεργοι/ες, επειδή δεν σκύβουμε το κεφάλι στη ρατσιστική συμπεριφορά στους χώρους εργασίας. Σε όλη την περιοχή της Πεύκης στείλαμε το μήνυμα ότι οι προκλήσεις των αφεντικών και των εκφασισμένων ομάδων που κινούνται στις γειτονιές και εκτρέφουν τον ρατσισμό, τον σεξισμό και τον φασισμό, δεν θα πάρουν ούτε σπιθαμή από τον δημόσιο χώρο.

Η κυβέρνηση και τα αφεντικά έχουν την αυταπάτη ότι ήρθε το «τέλος της ιστορίας», ότι η προσαρμογή στη «νομιμότητα», η σιωπή και η υποταγή είναι μονόδρομος. Είναι γελασμένοι.

Δείξαμε πως παλεύουμε στην πράξη για τα εργασιακά μας δικαιώματα και για την κοινωνική απονομιμοποίηση των ρατσιστικών και φασιστικών πρακτικών μέσα και έξω από τους χώρους εργασίας με όρους αγώνα και όχι στο επίπεδο της αυτοαναφορικότητας, της εικόνας του facebook ή με χαρτοπόλεμο.

Συνεχίζουμε τον αγώνα διεκδικώντας να καταβληθούν τα δεδουλευμένα του συναδέλφου Β.Κ. και να επαναπροσληφθεί στο φροντιστήριο «Άσκηση».

Δεν θα περάσουν ο κοινωνικός κανιβαλισμός και ο εκφασισμός

Η αυτοοργάνωση, η αντίσταση και η ταξική αλληλεγγύη θα νικήσουν

Όλες, όλοι τη Δευτέρα 17/1/2022 στις 9.00 π.μ. στα δικαστήρια στην πρώην σχολή Ευελπίδων (κτίριο 9, αίθουσα 9)

Για το δώρο Χριστουγέννων

Μέχρι τις 21/12 τα αφεντικά υποχρεούνται να καταβάλουν το δώρο Χριστουγέννων. Η μη καταβολή του αποτελεί αυτόφωρο αδίκημα. Τις μέρες των διακοπών οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες δικαιούνται το μισθό τους χωρίς να εργάζονται.

Αυτά ισχύουν για όλες και όλους και συνεπώς και για τους εργαζομένους και τις εργαζόμενες στα κέντρα ξένων γλωσσών, στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, στα κέντρα μελέτης, στα Ι.Ε.Κ. και στα Κ.Δ.Β.Μ.

Το δώρο Χριστουγέννων υπολογίζεται για όλο το διάστημα εργασίας από 1/5 έως 31/12, ως 1 μέσο ημερομίσθιο για κάθε 8 πραγματοποιηθέντα. Ακόμα και όταν στο παραπάνω διάστημα κάποιος/α έχει αλλάξει εργοδότη, ο προηγούμενος εργοδότης πρέπει να καταβάλει το ποσό που του/της αναλογεί. Ο τρόπος υπολογισμού είναι ο παρακάτω:1) Μέσο ημερομίσθιο: Σύνολο αποδοχών (1/5-31/12) διά των συνολικών ημερών εργασίας (1/5-31/12)2) Ποσό δώρου: Συνολικές ημέρες εργασίας (1/5-31/12) επί του μέσου ημερομισθίου διά 83) Αναλογία επιδόματος Χριστουγέννων: Ποσό δώρου επί 0,041664) Συνολικό δώρο Χριστουγέννων: Ποσό δώρου συν αναλογία επιδόματος

Εύχρηστος τύπος δώρου Χριστουγέννων: (Σύνολο ημερών Χ Μέσο Ημερομίσθιο) / 8 + Αναλογία Επιδόματος

Οι μέρες διακοπών Χριστουγέννων κατά τις οποίες δεν εργαζόμαστε, αλλά πληρωνόμαστε σύμφωνα με το εβδομαδιαίο πρόγραμμά μας (όπως καθορίζεται με το νόμο 4445/2016 (άρθρο 80) είναι για τα κέντρα ξένων γλωσσών και τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης από την 24η Δεκεμβρίου μέχρι και τη 2η Ιανουαρίου σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας ΦΕΚ, τ. Β΄,  4212/27 ΔΕΚ 2016.

Οι ταξικοί και κοινωνικοί αγώνες συνεχίζονται, δεν καταστέλλονται, δεν αφομοιώνονται, δεν μπαίνουν στα μουσεία

Υπενθυμίζουμε ότι η 17η Νοέμβρη αποτελεί υποχρεωτική αργία για τις/τους εργαζόμενες/ους εκπαιδευτικούς στην ιδιωτική εκπαίδευση σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας ΦΕΚ, τ. Β΄, 4212/27 ΔΕΚ 2016, σελ. 2. Επίσης, σύμφωνα με τον νόμο 4445/2016 (άρθρο 80, σελ. 80)οι εκπαιδευτικοί σε ΚΞΓ και ΦΜΕ δεν εργάζονται και δικαιούνται να πληρωθούν σύμφωνα με το εβδομαδιαίο πρόγραμμα εργασίας τους. Καμία εργοδοσία δεν μπορεί να μας εξαναγκάσει να εργαστούμε κατά τη 17η Νοέμβρη. Καλούμε κάθε συνάδελφο και κάθε συναδέλφισσα να μην υποκύψουν σε τυχόν εργοδοτικούς εκβιασμούς και να επικοινωνήσουν μαζί μας σε περίπτωση παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας.

Ταυτόχρονα, παλεύουμε η 17η Νοέμβρη να κατοχυρωθεί ως υποχρεωτική ημέρα αργίας –με καταβαλλόμενη την αντίστοιχη αμοιβή– για τους εργαζομένους και τις εργαζόμενες που δουλεύουν είτε ως εκπαιδευτικοί είτε ως γραμματείς σε όλες τις δομές της ιδιωτικής εκπαίδευσης.